Sommige mensen spreken over zingeving met woorden. Anderen leven haar voor. Alfons Ysebaert behoort tot die laatste groep. Als missionaris van Scheut bracht hij meer dan drie decennia door in Congo, maar de diepste lessen over menselijkheid, kwetsbaarheid en verbondenheid leerde hij al als jonge priester aan het ziekbed van zijn vader.

Ook ik keer in mijn persoonlijk zingevingsverhaal terug naar een van de momenten in mijn leven waarop ik absolute zingeving heb ervaren. Een dag die tegelijk sluitstuk en beginpunt vormt van een reeks keuzes en van ogenschijnlijke toevalligheden die achteraf een eigen samenhang blijken te dragen. 

Ooit zal het (einde)levensverhaal van Ingrid - dat ik voorlas op haar begrafenis - hier een plek krijgen. Wanneer haar ouders en haar kinderen daar klaar voor zijn. Tot zolang eer ik haar hier met haar laatste openbare getuigenis. Zo frêle als ze in die fase was, zo krachtig voelde haar arm tegen mijn onderrug terwijl we poseerden voor een foto, een kleine drie maanden voor haar overlijden. In mijn lendenen maakte ze een stevig en tegelijk teder handgebaar. Ik zal haar hand daar immer blijven voelen.

In de veel te vroege ochtend van 6 december 2024 overleed Ingrid De Meester, vriendin en bezielster van Villa Zomernest. Enkele uren later kreeg ik telefoon van haar lievelingsnicht. Ingrid had mij in één van haar wensen aangeduid om tijdens de begrafenis haar (einde)levensverhaal voor te lezen.